dalmatyńczyk

Dalmatyńczyk kojarzy nam się z popularną bajką 101 dalmatyńczyków. Jednak czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym, ile prawdy było w bajce dzieciństwa wielu młodych ludzi? Nie? W takim razie usiądź wygodnie i przeczytaj ten artykuł, a dowiesz się wszystkiego, co powinieneś wiedzieć o tej rasie psów.

Dalmatyńczyk jest wspaniałym psem. Mnóstwo ludzi kojarzy go z popularnej bajki, którą oglądało pewnie pół młodego pokolenia. Wiecie czym, charakteryzują się te psy?

Dalmatyńczyk: historia

Okazuje się, że pochodzenie tej rasy psów nadal nie jest jasne. Niektórzy uczeni przyjmują, że przodkowie pochodzą z północnych Indii. Twierdzą również, że w średniowieczu przywędrowały do Europy wraz z ludźmi, którzy masowo osiedlali się na naszym kontynencie.

Istnieje również inna teoria. Jej zwolennicy przypominają, że zostały odnalezione figurki terakotowe z 1660 roku p.n.e. znalezione w mieście Tyrni, które to do złudzenia przypominają właśnie dalmatyńczyki. Liczą sobie obecnie ponad 4000 lat. Czy to możliwe, że rasa tych psów istniała już wtedy? Świadczyłoby to tylko o tym, że jest jedną z najstarszych ras na całym świecie.

Jak już wspomniałam na samym początku, historia pochodzenia dalmatyńczyków pozostaje nieznana. Żadna z powyższych teorii nie została nigdy potwierdzona w 100%, gdyż nadal pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi. Wiadomo jednak, że pierwszy opis rasy pochodzi z kroniki chorwackiej powstałej w 1719 roku. Tym samym nazwa rasy pochodzi właśnie od Dalmacji.

Psy te były początkowo wykorzystywane, jak psy gończe, lecz szybko znalazły uznanie wśród społeczeństwa i zaczęły towarzyszyć w codziennym życiu. Okazało się również, że idealnie nadają się, jako psy obronne. W wieku XVIII zostały sprowadzone do Wielkiej Brytanii, gdzie zyskały sporą popularność. Nadal możemy obejrzeć liczne obrazy pochodzące z okresu wiktoriańskiego, gdzie widnieją właśnie te psiaki.

Rasa psa dalmatyńczyk: wychowanie i usposobienie. Czyli jaki charakter ma ten pies?

Dalmatyńczyk należy do psów bardzo odważnych i wiecznie czujnych. Nic więc dziwnego, że były niegdyś wykorzystywane, jako psy obronne. Wbrew wszelkim pozorom, których mogliśmy nabrać podczas oglądania filmu animowanego 101 dalmatyńczyków, nie są to wcale tak łagodne psy. Nie twierdzę też, że są groźne. Po prostu kluczowym elementem ich wychowania powinno być szkolenie, przynajmniej z posłuszeństwa.

Znawcy rasy zapewniają, że te psy mogą być świetnymi kompanami rodzinnymi, o ile tylko zostaną odpowiednio poprowadzone przez właściciela. Psiak ten wymaga sporo ruchu, dlatego też nie będzie odpowiednim dla kogoś, kto woli spędzać czas w domu i oglądać filmy, niż wyjść na długi spacer ze swoim pupilem. Jeśli należysz do tej leniwej części społeczeństwa, nie decyduj się na wzięcie tego psa do swojego domu. Chyba że planujesz zmienić całe swoje życie.