Terier tybetański

Dzisiaj wpis idealny dla osób posiadających pedantyczne skłonności. Zamiłowanie do porządku i ładu nie musi dyskwalifikować posiadania zwierzaka. Istnieją psy, które nie gubią sierści tak dużo – są dobrym rozwiązaniem dla osób, które lubią mieć porządek w domu i mało zwierzęcej sierści – wszędzie. 

Psy, które nie gubią sierści

Duży wpływ na linienie ma gospodarka hormonalna, można także zauważyć, że suki mają większą tendencję do gubienia sierści. Jest to połączone z cyklem rozrodczym, porą roku. Niektóre suki tracą sierść przed cieczką, inne po – jednak zaznaczamy, że propagujemy sterylizację i kastrację psów, które nie są hodowlane i nie powinny się rozmnażać. Dementujemy także mit, że suka powinna choć raz w życiu mieć szczeniaki – to wcale nie rozwiązuje problemów, niczego nowego nie uczy i nie wyeliminuje takich rzeczy jak np. ciąża urojona. Zresztą wysterylizowana sunia będzie gubić mniej sierści.

Istnieje takie określenie, jak dwuwarstwowa szata – cechują się nią m.in. husky, corgi, owczarki niemieckie, labradory czy berneńczyki. W przypadku tych psów linienie jest mocne, zwłaszcza dwa razy w roku. Są jednak psy, które nie gubią sierści – nie całkowicie, ale praktycznie niewidocznie i nieodczuwalnie. Do tych ras zaliczamy:

  • Psy, które nie gubią sierści – pudle:

Ten pies, a szczególnie suczki, to stworzenie niezwykle inteligentne, wierne, oddane właścicielowi. Lubi się bawić do późnego wieku, ale nie przysparza kłopotów i łatwo dopasowuje swój nastrój do właściciela. To bardzo czujny pies, ale nie agresywny i mało szczekliwy. W stosunku do obcych zachowuje się obojętnie. Lubi spacery, lecz nie ma skłonności do kłusowania i ucieczek. U pudli miniaturowych i Toy, samiec jest często zbyt pobudliwy seksualnie.

  • Psy, które nie gubią sierści – PON-y (polskie owczarki nizinne):

PON-y, tak jak inne psy z tej grupy przystosowany jest do ścisłej współpracy z człowiekiem. Łatwo przywiązuje się do całej rodziny i czuje się najszczęśliwszy, gdy całe stado znajduje się w jego zasięgu.

  • Psy, które nie gubią sierści – yorkshire terrier:

Yorkshire terrier to pies uparty i niezależny. Sprawia to, że nie nadaje się do standardowego szkolenia, trzeba jednak nauczyć go podstawowych komend, by nie wszedł właścicielowi na głowę. York jest pewny siebie, zadziorny i odważny ponad miarę.

  • Psy, które nie gubią sierści – shih tzu:

Niezwykłej urody shih tzu, choć oddany i wierny, przypomina trochę kota chadzającego własnymi drogami i sam decyduje, kiedy ma ochotę na poufałości. To mały, elegancki piesek do towarzystwa o krótkiej kufie i imponującej, długiej, wymagającej regularnej pielęgnacji sierści.

  • Psy, które nie gubią sierści – sznaucer – trzeba jednak pamiętać o regularnym trymowaniu:

Sznaucery to krzepkie psy o szorstkiej, tworzącej na głowie charakterystyczną brodę i wąsy sierści. Sznaucera nauczymy, czego tylko chcemy, jeśli wykażemy się inwencją i go podczas nauki nie znudzimy. Jest dobrym przyjacielem dla starszych dzieci.

  • Psy, które nie gubią sierści – foksteriery – tak jak w przypadku sznaucerów trzeba pamiętać o trymowaniu:

Energiczny, niezbyt duży pies o dynamicznym charakterze. Foksterier jest czujny, szybki i zwinny. Nie przepada za innymi psami. Mimo niewielkich rozmiarów potrafi bronić rodziny, jeśli poczuje, że grozi jej niebezpieczeństwo, będzie więc czujnym stróżem. Ze starszymi dziećmi dobrze się dogada, jeśli będą potrafiły odnosić się do niego z respektem.

  • Psy, które nie gubią sierści – terier tybetański – teriery potrzebują regularnego wyczesywania:

Niewielki długowłosy psiak pochodzący z Tybetu. Wbrew nazwie jest to z pochodzenia pies pasterski. Wesoły, bystry, inteligentny, bywa nieco uparty, ale lubi współpracować z człowiekiem. Miły towarzysz rodziny.

Galeria “Psy, które nie gubią sierści”:

Terier tybetański
Yorkshire terrier
Sznaucer miniaturka
Shih Tzu
Pudel
PON
Foksterier szorstkowłosy

Zobacz także:

  1. Psy, które nie uczulają. Idealne rozwiązanie dla alergika
  2. Ofiary corocznej gonitwy byków!
  3. Dziwactwa psiarzy. Też to robisz?